13 Temmuz 2014 Pazar

zamane çocukları



Yaşadığımız çağ gereği; bilim, teknoloji vs. gelişen her şey, en az bizi etkilediği kadar çocuklarımızı da etkiliyor. Çocuklarımız, geleceğimiz onlara emanet. Ancak son zamanlarda geleceğimiz biraz ilginç yerlere gidiyor. Artık 8-9 yaşındaki çocuklar Whatsapp'tan mesajlaşıyor, Koton ya da Zara indirimlerini yakalıyor, Facebook'tan çıkmıyor, tableti elzem ihtiyaç olarak görüyor, hatta kız çocuklar kıyafet kombinleri yapıyor ya da değerlendiriyor. Gidilen yol gerçekten içler acısı. 9 yaşındaki çocuk daha çocukluğunu yaşamadan 20 yaşında oluveriyor sanki. "Ayy Koton'da bir elbise gördüm, pembe böyle mini ama fırfırlı. Bir görsen varya yemin ediyorum düşer bayılırsın." Geçenlerde 9 yaşındaki 2 kızın bu sohbetine tanık oldum. Yahu sen daha 9 yaşındasın senin gördüğün elbise nasıl bir şey olabilir, anca zaten fırfırlı pembe bişeydir :) Hayır yani daha 9 yaşındayken nedir bu büyüme, büyük gibi davranma telaşesi. Önce çocukluğunuzun tadını çıkartın; ip atlayın, saklambaç oynayın ya da yakar top, istop, dokuz taş vs.oynayın da ondan sonra istemeseniz de büyürsünüz zaten. Bir büyüyün ben o zaman göreceğim sizi, nerden de büyüdüm dediğinizi duyacağım zaten. 12 yaşındaki kız, elinde Iphone telefonuyla sevgilisiyle konuşuyor ve tüm otobüs onu dinliyor. Ben 12 yaşındayken, Matematik yazılısından 5 almak için kendimi parçalıyordum :) Evet devir değişti ama nesil de olumsuz bir şekilde değişti. Bu çocuklar çevresini ya da en kötüsü televizyonu, interneti örnek alıyor. Zaten artık kolayını bulsak neredeyse çocuk doğar doğmaz, hastaneden çıkmadan eline tableti tutuşturacağız. Al çocuğum aman ağlama! Ben kesinlikle çocuklara tablet verilmesini onaylamıyorum. Yok zekayı geliştiriyor, yok şöyle yararlı böyle iyi. Hayır efendim, ben size yararından çok zararını sayabilirim. Resmen kendimiz, çocukları hazıra alıştırmak ve çabasız, düşünmeyen, beynini kullanmayan bireyler olarak yetiştirmek için uğraşıyoruz.Tabletle büyümeyen bir nesiliz biz, çok şükür de zeka problemimiz yok. Biz getiriyoruz çocuklarımızı bu hale. Küçükken tablet verelim sussun, biraz büyüdü Iphone alalım sussun gönlü olsun, biraz daha büyüdü BMW alalım istiyor çocuk. Alalım da bu çocuk ne zaman kendi ayakları üzerinde duracak? Ne zaman hayatta kendi çabalaması gerektiğini öğrenecek? Ne zaman kendi işlerini kendisi görecek? Kimse istemez tabi çocuğunu üzmeyi ama biraz sınır koymak lazım. Resmen babasının parasıyla hava atan bir nesil yarattık. Şimdi biz bu nesle geleceğimizi nasıl emanet edeceğiz? Biraz biz düşünelim ve çocuklarımızı ona göre yetiştirelim. Zira gidişat hiç iyi değil..

Tekrar görüşmek üzere, hoşçakalın..

2 yorum:

  1. merhabalar:)))
    sevgilerimi birakmaya geldim ,,,bahcemden:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler..benden de sevgiler :))

      Sil